මඟ බලන් ඉන්නටම
මඟේ හිත කියනවා
ඉඳ හිටෙක කවි පේලි
හිත් කොනෙක රැඳෙනවා
ලියා එවනට බියයි
නුඹ නමින් තියෙනවා
කිසි දාක නොවූ ලෙස
ඔබ කෙරෙහි බැඳෙනවා
මේ අරුම කුමක්දැයි
තවම මම හොයනවා.

සොඳුරු කතා
සිහින මල් අහුලාවි
කිසිම කිසි දාක
ඒවා ඉටු නොවුනත්
බලාපොරොත්තුව
හද තුටින් පුරවාවි
මතු දිනෙක දුක සතුට
අප සොයාගෙන ඒවි
නොසැලෙමී නොහඬමී
ඔබ දුන්නු පාඩමම
මා දැනුවත් කරාවි

ප්‍රේමය බැති බර මතක පොදක් වී
හිනැහුණ කල සිත් මත ගොඩවී
සැනසුම දුර විය ලංවිය නොහැකී
අහස උසය නුඹ මා දුකිනී

ජීවිත ගිරිදඹ මුදුණේ හිනැහෙන
නුඹ දුරකී අත පොවනු බැරී
අත්වැල වන්නට පැතූ පැතුම් පොදි
වරා මලෙකි අද හද සොවිණී

ගැයූ ලසෝ ගී පවනේ මුසු වී
ගියාට මට නම් කමක් නැතී
ඔබම ය සිහිළැල් සඳ කිරණය මට
සඳ සිසිලේ සුව විඳිණු බැරී.

දෑස
නන්නත්තාර ය
සිත
මංමුලා වී ය
ගත
දැඩිව උණුසුම් ය
ඔබ
මගෙන් දුරස් ය
මම
පෙර මඟ බලා හිඳිමි
හෙට
ඔබ මවෙත එයි කියා

මිලින වු හෘද් කුසුම
පුබුදුවමී'යි කී නෙත් අතර
කැළඹීය නුඹේ නෙත
සිහින කතා සසඳමින්
විච්ඡිණ්ණ පැතුම් පැතුවාට
ඉටු නොවන බව දැන දැනම
සතුටක්ය නුඹේ හඬ
පවසමි නිතර මම

පින් බිමේ මුණ ගැහෙන
පුන් සඳින් මුවා වෙන
සිත් කළඹ වන සුවඳ
පිච්ච මල ඔබ පමණි

නොදක්නෙමි වත්මනෙහි
නොදැනේවි සුවඳ නුඹ
මේ දැනුත් සිතමි මම
මා ලඟම නුඹ වෙත්ද

එන්නෙමි'යි කී නුඹව
එනතුරා මතු දිනෙක
නොකීමුත් සිටින්නට
ඉන්නෙමී මම සබඳ

සිහිනයන් සැබෑ නොවන
සැබෑවන් සිහින විය
පැතූ දේ ඉටු නොවන
නොපැතු දේ වද විය
නෙතඟ රැඳි කඳුළු බිඳු
අනාවට බාද විය
වත්මනෙහි රැඳෙන්නට
අතීතය ශාප විය
මකරන්ඳ පොකුරු යට
සෙනෙහසින් කූඩු බැඳ
වැජබෙන්න සිතුවාට
සිහිනමයි හැම දේම
දුවන්නට සිත් වුණිද
අතැර දා බැඳි සෑම
පුහුදුන්ය සිතින් මා
නොමිදුණේ විය තාම
මැරුණු හිත පන ගන්න
පැන් බිඳක් ඉසලන්න
සෙත් පිරිත වී එන්න
ඒ සිහින මල් ගොන්න

අඳුරේම අවදී වී මැදියමේ නිදි ගන්න
දාසියක සොයුරියක විටෙක මව වී හිඳින
ඔහු වැටුප මත රැඳී අවමාන නෙක විඳින
පැසසුමක් දිවි පුරා ඇස අයාගෙන සිටින

සරදමින් සිනහා වී නුඹ විඳින ඔය සතුට
මොන තරම් කුරිරුයිද කවදාක වැටහෙයිද
තුරු ලතා වුව පවා වෙනස් වන සෙනෙහසක
අගය වටහා ගන්න පමා වී ඇත එවිට

වැටෙන කඳුළැලි පිසින කවුරුවත් නොම දකින
ජීවිතේ මේ තමයි වැපුරු දේ පළ ලබන
දකින්නට අරුතකින් නිතර උත්සාහ කරන
නිවෙමි නිව නිවා යමි සසර පිරි දුක් කන්ඳ

කොටට හැඳ
හිස මතට ගෙඩිය බැඳ
පන්සලේ දෙවොලට
ඇදෙති අඟණෝ
දෙවි පිහිට පතා
එතැනදී කපු හිමි
නැවත හරවා එවයි උන්
ගොස් මල් පුදා එනු
බුදුන්ටයැයි කියා
එ විගසින් මල් රැගෙන
කඩිමුඩියේ දුව එන
අඟණෝ දකින
සැදැහැවත් උපාසිකා තොමෝ
වැඳුම නවතා බැණ වදියි උන්ට
සිතින් ශාප කර
අනේ ශීලය,අනේ දෙවියන්
නොදුටු අඟණන් නොදුටු උපාසිකාවන්

නඟින්නට වංකගිරි
අත්වැලක් වී නිබඳ
ගිරි දුර්ග මාවතට
පා යුගල වී ඇතිද
දකින්නට විෂම ලොව
නෙත් සඟළ වූ ඔබද
ජීවිතේ මිහිරි බව
කියා දෙන්නේ සබඳ

අළුත් කවකට
පද අමුණමි
නව දැක්මක
මුහුරතකින්
සොම්නස් සඳ
පෑයුව ලෙද
දිදුළන හද
සුරකිම් වෙද
සසර වටට
කතර කරට
රැගෙන දුරට
නොයමි සැරට

අවකාශයේ බොහෝ දිගු දුර ගෙවමින්
නොයෙක් හැඩයන් තුළට වැදෙමින්
හඹා ගිය ගමන තුළ සිදුවන්නේ කුමක් ද?
සිදුවුයේ කුමක් ද?
සියල්ල අවිනිශ්චිත වන විට!
ජීවිතය හේබාව
අනන්තය සොයා ගියායැයි සිතූ මුත්
වැරදීය එය
ගත දවාලන කෘපණ සිත
නිවාලන සිසිලසක් තාමත් නොලැබීය
සොයා යා යුතු නොම වේද
සැනසුමක් ලැබ ගන්න
දුරින් පෙනෙනා සත්‍යයේ පහන් ටැඹ

~....යන්නට අවසර නික්මී සසරින්- සුවඳ ගෙන මතකයෙන්- මා තනිව යමි ඉතිං....~

කුරුටු ගෑ ගී පවුර: යළි නොයෙන කාලයට හිත ඔහේ දුවනවා…....

කුරුටු ගෑ ගී පවුර: යළි නොයෙන කාලයට හිත ඔහේ දුවනවා…....: රැළි වැටුණ දෑත් යුග ළතැවුලක් මවනවා ගෙවුණු කාලය කෙරේ හිතින් ලොබ බඳිනවා …… කෙළි කවට කම් කෙරූ බාල විය හැඟෙනවා හැම අතින...

කුරුළුත් එක්ක ආදරෙන්: ===== සිත නිවන සිත ======= .

කුරුළුත් එක්ක ආදරෙන්: ===== සිත නිවන සිත ======= .: ලිපිය නොලියා සිටීමටත් අනේක වාරයක් සිතීමි. එනමුත් සිතට දැනෙනා අනෙකුත් සියල්ල ලියා තබන අතර තුර මේ දැ ද නොලියා අතහැරීම අඩුපාඩුවකැයි වරෙක ...