දාසියක සොයුරියක විටෙක මව වී හිඳින
ඔහු වැටුප මත රැඳී අවමාන නෙක විඳින
පැසසුමක් දිවි පුරා ඇස අයාගෙන සිටින
සරදමින් සිනහා වී නුඹ විඳින ඔය සතුට
මොන තරම් කුරිරුයිද කවදාක වැටහෙයිද
තුරු ලතා වුව පවා වෙනස් වන සෙනෙහසක
අගය වටහා ගන්න පමා වී ඇත එවිට
වැටෙන කඳුළැලි පිසින කවුරුවත් නොම දකින
ජීවිතේ මේ තමයි වැපුරු දේ පළ ලබන
දකින්නට අරුතකින් නිතර උත්සාහ කරන
නිවෙමි නිව නිවා යමි සසර පිරි දුක් කන්ඳ
No comments:
Post a Comment