සැබෑවන් සිහින විය
පැතූ දේ ඉටු නොවන
නොපැතු දේ වද විය
නෙතඟ රැඳි කඳුළු බිඳු
අනාවට බාද විය
වත්මනෙහි රැඳෙන්නට
අතීතය ශාප විය
මකරන්ඳ පොකුරු යට
සෙනෙහසින් කූඩු බැඳ
වැජබෙන්න සිතුවාට
සිහිනමයි හැම දේම
දුවන්නට සිත් වුණිද
අතැර දා බැඳි සෑම
පුහුදුන්ය සිතින් මා
නොමිදුණේ විය තාම
මැරුණු හිත පන ගන්න
පැන් බිඳක් ඉසලන්න
සෙත් පිරිත වී එන්න
ඒ සිහින මල් ගොන්න
No comments:
Post a Comment