ඔබ හා මා ගෙවූ අතීතයක් වේ
එය සිහිනයකි.මිරිගුවකි.
එහිම ගැලී ඉන්නට ඇත්නම්
එයද වේදනාකාරීය
ඔබ ගොසින් ය
සිහිනයකවත් නොරැඳී
ඔබ ගොසින් ය
ඉඳින්
මම තවත් තව තවත් බලා හිඳිමි
ඒ සිහිනයම නැවත දකිනු රිසින්
ඒ විඳි සුමියුරු සප්ත ස්වර හා රැඳී

නොනිමි වලප

දෝරෙ ගලන
කුහක කම් මැද
දුබල ජීවයක් ලද අපි
තාමත් අසරණයි
විච්ඡිණ්න බලාපොරොත්තු පිරුණු
මිළින හෘද් කුසුම පුබුදු වන්නට
මොහොතකට,
නිල් කහ කොල වලට හැකි වුවත්
අද මා
මා නැතිනම් හෙට නුඹ කරා විත්
ගත රීරි මාංශ උරා බොන
ඔවුනට නොහැකිය
අප සේම තවෙකියන්
මේ මඟට පිවිසේවි
ඒ
විෂ පිළිල වපුරන
නොමිනිස්කම් නිසාම ය
එදා මෙන්ම තාමත් හැමදාටම
අපි අසරණයි.

දුර ඈත දවසකදි
නුඹ ආව හදිසියෙන්
සීරුවට නෙත් ඇරන්
මං උන්නා නුඹ බලන්
සිනහවෙන ඇසිපියන්
අතරමං වුන නිසා
නුඹව මිස වෙන කවුරු
අනේ මං පතන් නැහැ
මල් සිහින තවරාන
පෙම් පැතුම් පුරවාන
කෝල වෙන හිත් පොඩිය
නුඹ මිසක් ඇඳුරුවෙද

මවකි බිරිදකි ගහනියකි විටෙක සිරකාරියකි
හිනැහෙමි තැවෙමි දැවෙමි එයත් රස ගුලාවකි
දකිමි දනිමි හැඳිනිමි නිදහස මහ මුලාවෙකි
විඳිමි සිතමි විඳවන්නෙමි සෙනෙහස හොඳ කලාවකි

දුර ගමනක් අතර මගදි
නැවතුන එක් නවාතැනක
හිත තියලා අරන් යන්න
අමතක වී හැබෑවටම

ගමනක් අවසන් කරන්න
හිතක් නැතිව කෝම හැකිද
පුළුවනි නම් එවනු මැනවි
දමා ආව ඒ මඟේ හිත

ආදරයෙන් සුරැකිව ඇති
දනිමි දනිමි එය සැබෑව
හිතත් සමග මාත් එතැන
නොවෙද ඉතිං නොකියනු මැන

අගුළු ලූ ප්‍රේමයට
නිදහසක් දුන් විටෙක
හනි හනික දිව යන්නේ
නුඹ මතක අතරටයි
අවාරයෙ කුසුම ලෙස
සුවඳ දී ගිය ඔබව
මොන තරම් අගනේද
මගේ හිත කියනවා
මරණයේ මිහිරි බව
හිත් මතට ආ විටෙක
අනේ.!නුඹ දකින්නට
එක්වරක් !හිතෙනවා

නුඹ තලා පෙලා
පොඩි කර දා හැකිනම්
මම එය
සීරුවට නොව
වියරුවෙන් ඉටු කරමි
ඒ,
නුඹ
වියරුවෙන් නොව
සීරුවට
අංශුමාත්‍රයක් වන පරිදි
විනාශ කර දැමූවෙන්
දිළිඳු
ම'සිත

ම' පනටත්
වැඩිය
ඇළුම් කළ
කවිය
නුඹ
සුණු විසුණු කර
දමමි
නුඹට
එරෙහි වූ
ඔවුනට
ඇස
නොගැටෙන ලෙස
යලි
කිසිදු දිනෙක

මඟ බලන් ඉන්නටම
මඟේ හිත කියනවා
ඉඳ හිටෙක කවි පේලි
හිත් කොනෙක රැඳෙනවා
ලියා එවනට බියයි
නුඹ නමින් තියෙනවා
කිසි දාක නොවූ ලෙස
ඔබ කෙරෙහි බැඳෙනවා
මේ අරුම කුමක්දැයි
තවම මම හොයනවා.

සොඳුරු කතා
සිහින මල් අහුලාවි
කිසිම කිසි දාක
ඒවා ඉටු නොවුනත්
බලාපොරොත්තුව
හද තුටින් පුරවාවි
මතු දිනෙක දුක සතුට
අප සොයාගෙන ඒවි
නොසැලෙමී නොහඬමී
ඔබ දුන්නු පාඩමම
මා දැනුවත් කරාවි

ප්‍රේමය බැති බර මතක පොදක් වී
හිනැහුණ කල සිත් මත ගොඩවී
සැනසුම දුර විය ලංවිය නොහැකී
අහස උසය නුඹ මා දුකිනී

ජීවිත ගිරිදඹ මුදුණේ හිනැහෙන
නුඹ දුරකී අත පොවනු බැරී
අත්වැල වන්නට පැතූ පැතුම් පොදි
වරා මලෙකි අද හද සොවිණී

ගැයූ ලසෝ ගී පවනේ මුසු වී
ගියාට මට නම් කමක් නැතී
ඔබම ය සිහිළැල් සඳ කිරණය මට
සඳ සිසිලේ සුව විඳිණු බැරී.

දෑස
නන්නත්තාර ය
සිත
මංමුලා වී ය
ගත
දැඩිව උණුසුම් ය
ඔබ
මගෙන් දුරස් ය
මම
පෙර මඟ බලා හිඳිමි
හෙට
ඔබ මවෙත එයි කියා

මිලින වු හෘද් කුසුම
පුබුදුවමී'යි කී නෙත් අතර
කැළඹීය නුඹේ නෙත
සිහින කතා සසඳමින්
විච්ඡිණ්ණ පැතුම් පැතුවාට
ඉටු නොවන බව දැන දැනම
සතුටක්ය නුඹේ හඬ
පවසමි නිතර මම

පින් බිමේ මුණ ගැහෙන
පුන් සඳින් මුවා වෙන
සිත් කළඹ වන සුවඳ
පිච්ච මල ඔබ පමණි

නොදක්නෙමි වත්මනෙහි
නොදැනේවි සුවඳ නුඹ
මේ දැනුත් සිතමි මම
මා ලඟම නුඹ වෙත්ද

එන්නෙමි'යි කී නුඹව
එනතුරා මතු දිනෙක
නොකීමුත් සිටින්නට
ඉන්නෙමී මම සබඳ

සිහිනයන් සැබෑ නොවන
සැබෑවන් සිහින විය
පැතූ දේ ඉටු නොවන
නොපැතු දේ වද විය
නෙතඟ රැඳි කඳුළු බිඳු
අනාවට බාද විය
වත්මනෙහි රැඳෙන්නට
අතීතය ශාප විය
මකරන්ඳ පොකුරු යට
සෙනෙහසින් කූඩු බැඳ
වැජබෙන්න සිතුවාට
සිහිනමයි හැම දේම
දුවන්නට සිත් වුණිද
අතැර දා බැඳි සෑම
පුහුදුන්ය සිතින් මා
නොමිදුණේ විය තාම
මැරුණු හිත පන ගන්න
පැන් බිඳක් ඉසලන්න
සෙත් පිරිත වී එන්න
ඒ සිහින මල් ගොන්න

අඳුරේම අවදී වී මැදියමේ නිදි ගන්න
දාසියක සොයුරියක විටෙක මව වී හිඳින
ඔහු වැටුප මත රැඳී අවමාන නෙක විඳින
පැසසුමක් දිවි පුරා ඇස අයාගෙන සිටින

සරදමින් සිනහා වී නුඹ විඳින ඔය සතුට
මොන තරම් කුරිරුයිද කවදාක වැටහෙයිද
තුරු ලතා වුව පවා වෙනස් වන සෙනෙහසක
අගය වටහා ගන්න පමා වී ඇත එවිට

වැටෙන කඳුළැලි පිසින කවුරුවත් නොම දකින
ජීවිතේ මේ තමයි වැපුරු දේ පළ ලබන
දකින්නට අරුතකින් නිතර උත්සාහ කරන
නිවෙමි නිව නිවා යමි සසර පිරි දුක් කන්ඳ

කොටට හැඳ
හිස මතට ගෙඩිය බැඳ
පන්සලේ දෙවොලට
ඇදෙති අඟණෝ
දෙවි පිහිට පතා
එතැනදී කපු හිමි
නැවත හරවා එවයි උන්
ගොස් මල් පුදා එනු
බුදුන්ටයැයි කියා
එ විගසින් මල් රැගෙන
කඩිමුඩියේ දුව එන
අඟණෝ දකින
සැදැහැවත් උපාසිකා තොමෝ
වැඳුම නවතා බැණ වදියි උන්ට
සිතින් ශාප කර
අනේ ශීලය,අනේ දෙවියන්
නොදුටු අඟණන් නොදුටු උපාසිකාවන්

නඟින්නට වංකගිරි
අත්වැලක් වී නිබඳ
ගිරි දුර්ග මාවතට
පා යුගල වී ඇතිද
දකින්නට විෂම ලොව
නෙත් සඟළ වූ ඔබද
ජීවිතේ මිහිරි බව
කියා දෙන්නේ සබඳ

අළුත් කවකට
පද අමුණමි
නව දැක්මක
මුහුරතකින්
සොම්නස් සඳ
පෑයුව ලෙද
දිදුළන හද
සුරකිම් වෙද
සසර වටට
කතර කරට
රැගෙන දුරට
නොයමි සැරට

අවකාශයේ බොහෝ දිගු දුර ගෙවමින්
නොයෙක් හැඩයන් තුළට වැදෙමින්
හඹා ගිය ගමන තුළ සිදුවන්නේ කුමක් ද?
සිදුවුයේ කුමක් ද?
සියල්ල අවිනිශ්චිත වන විට!
ජීවිතය හේබාව
අනන්තය සොයා ගියායැයි සිතූ මුත්
වැරදීය එය
ගත දවාලන කෘපණ සිත
නිවාලන සිසිලසක් තාමත් නොලැබීය
සොයා යා යුතු නොම වේද
සැනසුමක් ලැබ ගන්න
දුරින් පෙනෙනා සත්‍යයේ පහන් ටැඹ

~....යන්නට අවසර නික්මී සසරින්- සුවඳ ගෙන මතකයෙන්- මා තනිව යමි ඉතිං....~

කුරුටු ගෑ ගී පවුර: යළි නොයෙන කාලයට හිත ඔහේ දුවනවා…....

කුරුටු ගෑ ගී පවුර: යළි නොයෙන කාලයට හිත ඔහේ දුවනවා…....: රැළි වැටුණ දෑත් යුග ළතැවුලක් මවනවා ගෙවුණු කාලය කෙරේ හිතින් ලොබ බඳිනවා …… කෙළි කවට කම් කෙරූ බාල විය හැඟෙනවා හැම අතින...

කුරුළුත් එක්ක ආදරෙන්: ===== සිත නිවන සිත ======= .

කුරුළුත් එක්ක ආදරෙන්: ===== සිත නිවන සිත ======= .: ලිපිය නොලියා සිටීමටත් අනේක වාරයක් සිතීමි. එනමුත් සිතට දැනෙනා අනෙකුත් සියල්ල ලියා තබන අතර තුර මේ දැ ද නොලියා අතහැරීම අඩුපාඩුවකැයි වරෙක ...